توئی بس زین جهان و آن جهانم

که خواهی بردم از روی جهان تو

تو می دانی که جز تو کس ندارم

بجز ذات تو ای جان بس ندارم

توئی مقصود کلی زین و آنم

الهی بر همه دانای رازی

بفضل خود ز جمله بی نیازی