زتن بگذشت و ز جان هم سفر کرد

نه عرش و فرش ونه هم کره خاک

عیان لامکان بی جسم و جان دید

در آنجاخویشتن را او نهان دید

چو بیخود شد ز خود در حق نظر کرد

چو در آغاز دید اعیان انحام

ندای کل شنید از یار پیغام