چو جان را نبودش خرد رهنمون

چو قیصر که فرمان یزدان بهشت

به ایران بجز تخم زشتی نکشت

به زاری همی بند ساید کنون

همان تاج ایران بدو در سپرد

ز گیتی بجز نام زشتی نبرد

گسسته شد آن لشکر و بارگاه