چو او از مصطفی چشمی چنان یافت

ندانی چاه از ره راه از چاه

تو بی این هر دو گر در راه افتی

ز کوری عقابت درچاه افتی

زبانش نطق جبار جهان یافت

گر از کوران نه ای تو هوش می دار

چنین چشم و زبان را گوش می دار