زنخدانش چو سیمین سیب بودی

که مرواریدش از دندان او بود

چو مروارید زیر لعل خندانش

گهر داری نمودی در دندانش

ز سیبش قسم خلق آسیب بودی

فلک از نقش روی او چنان بود

که سرگردان چو عشاقش بجان بود