نیاید در تن پاکیزه نقصم

کنون تو نیز می خوانی بدینم

نمی دانی که من چون پاک دینم

اگر پاره کنی صد باره شخصم

برو از بهر یک شهوه که رانی

مخر جان را عذاب جاودانی

ز صدق آن زن پاکیزه گوهر