کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 134

دل وجانش بسوخت و تن فرو داد

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 131

    غلامی داشت اعرابی سیاهی

    #
  2. 132

    درآمد آن سیه ناگه ز راهی

    #
  3. 133

    چو دید او روی زن دل را بدو داد

    #
  4. 134

    دل وجانش بسوخت و تن فرو داد

    انتخاب‌شده
  5. 135

    دلش را وصل آن زن آرزو خاست

    #
  6. 136

    ولیکن می نشد آن آرزو راست

    #
  7. 137

    بزن گفتا شبم من تو چو ماهی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 134 از «(۱) حکایت زن صالحه که شوهرش بسفر رفته بود» است.