کجا یابی تو آخر ای سیه روی

زنش گفت این نگردد هرگزت راست

که از من خواجه تو این بسی خواست

چو او وصلم نیافت آنگاه مه روی

غلامش گفت می گردانیم باز

ز من نرهی تو تا نرهانیم باز

وگر نه حیلتی سازم به مردی