ز من نرهی تو تا نرهانیم باز

چو او وصلم نیافت آنگاه مه روی

کجا یابی تو آخر ای سیه روی

غلامش گفت می گردانیم باز

وگر نه حیلتی سازم به مردی

که حالی زین وثاق آواره گردی

زنش گفت آنچه خواهی کن چه باکست