که کشتی کودکی مانند ماهی

نه چندان زد که بتوان گفت آن را

عرابی آمد و گفت ای زن آخر

چه بد کردم بجای تو من آخر

نترسیدی ز خون بی گناهی

زنش گفت این که در عالم نشان داد

خدایت ای برادر عقل ازان داد