عرابی چون خردمند جهان بود

بسی انعامها کرده بجایم

مکافات تو این باشد بیندیش

ازین کشتن چه گردد حرمتم بیش

بدان گفتار زن هم داستان بود

یقینش شد که آن زن بی گناهست

ولی آنجا مقامش نه ز راهست