کنون هرک بردی ز ایران اسیر

نجویم جز آرایش گاه تو

بدو شاه گفت ای بد بی هنر

چرا کردی این بوم زیر و زبر

همه باز خواهم ز تو ناگزیر

دگر خواسته هرچ بردی به روم

مبادا که بینی تو آن بوم شوم