که مقعد گشته بود و مانده بر جای

بیک ره کدخدائی دید ویران

برادر گشته نابینا و حیران

بر او نه دست می جنبید نه پای

شب و روزش غم آن زن گرفته

عذاب دوزخش دامن گرفته

گه از حق برادر جانش می سوخت