گه از حق برادر جانش می سوخت

که مقعد گشته بود و مانده بر جای

شب و روزش غم آن زن گرفته

عذاب دوزخش دامن گرفته

گهی از درد بی درمانش می سوخت

برادر حال زن پرسید ازو باز

سخن پیش برادر کرد آغاز