وثاقی لایق آن کاروان بود

دران ده سوی آن منزل رسیدند

که می کردند بر دار آن جوان را

وثاقی بود بگرفتند آن را

که ملک آن جفاپیشه جوان بود

جوان بود ای عجب بر جای مانده

نه بینائی نه دست و پای مانده