برادر گفت درد و رنج صد سال

که چون درمانده و پر احتیاجی

گناه خود بگو تا رسته گردی

وگرنه جفت غم پیوسته گردی

مرا بهتر ازین بر گفتن حال

بسی گفتند تا آخر به تشویر

ز سر تا پای کرد آن حال تقریر