زمانی در کنار شیخ رفتی

غلافی کرده بودندی مقیمش

که تا چون می رود هر لحظه از جای

نه دست او شود آلوده نه پای

زمانی بر سر سجاده خفتی

چو بودی ساعتی در دادی آواز

که تا خادم بر او آمدی باز