فرود آمد ز بالا گربه ناگاه

نه در وی گربه را روی نظر بود

به آخر شیخ شد حرفی برو خواند

شفاعت کرد و از شاخش فرو خواند

به پای شیخ می غلطید در راه

خروشی از میان جمع برخاست

زهر دل آتشی چون شمع برخاست