که سن من هزارست و چهل سال

مگر پرسید درویشی ز مجنون

که چندست ای پسر سن تو اکنون

جوابش داد آن شوریده احوال

بدو گفتا چه می گوئی تو غافل

مگر دیوانه تر گشتی تو جاهل

پس او گفتا بسی سر وقت بودست