که کردی سر عشقش آشکارا

یکی صوفی ز عشقش ناتوان شد

چنان کو شد ندانم تا توان شد

نبود اور ا بهیچ انواع یارا

چنان همواره عشقش زار می سوخت

که سر تا پای او هموار می سوخت

چو هم دردی هم آوازی نبودش