کسی کو دیده سلطان ندارد

چرا بنشسته خوار و پریشان

شهش گفتا مگو آی در نظاره

که گر گویم کنندم پاره پاره

به سلطان رفتنش امکان ندارد

اگر بی دیده جوئی قربت شاه

شوی درخون جان خویش آنگاه