تو دل خوش کن و شهر چندین مسوز

فرو خوابنی از گذشته دو چشم

فدای تو بادا همه خواسته

کزین کین همی جان شود کاسته

نباید که روز اندر آید به روز

نباشد پسند جهان آفرین

که بیداد جوید جهاندار کین