به پیش من آمد پر از خون رخان

شنیدست شاه جهان بان من

که از رای او سر نپیچم به هیچ

درین روزها کرد زی من بسیچ

همی چاک چاک آمدش ز استخوان

مرا گفت بردار آمل کنی

سزاتر که آهنگ کابل کنی