جمالش را فروغ او حجابست

ولی نقاش را آنست پیشه

که نقش خود بپوشاند همیشه

چو رویش را جمال بی حسابست

که گرچه خوبی خورشید فاشست

ولی هم نور رویش دور باشست

جهانی گر بود تیغی کشیده