نمی دانست آن پیر رونده

که بارش پشته هیزم گران دید

بر او رفت محمود از ترحم

بدو گفتا بچند این پشته هیزم

که محمودست آن هیزم خرنده

زبان بگشاد مرد پیر کای میر

بدو جو می فروشم بی دو جو گیر