که بشناسی که من شاه جهانم

شهش گفتا چو می خواندی مرا میر

ندانستی که سلطانم من ای پیر

بدل در آرزو آمد چنانم

چو از شاهی من آگاه گشتی

بهر حاجت که داری شاه گشتی

عزیزا پیر هیزم کش درین راه