عزیزی بود بس شوریده حالی

که شبلی سوی ما خواهد گذر کرد

بآخر چون همه بر خوان نشستند

دعا چون گفت شبلی باز گشتند

ز شبلی کرد آن ساعت سوالی

که نه خوبی شناسم من نه زشتی

بگو تا دوزخی کیست و بهشتی