چو مردان پای نه در کوی معشوق

چراکردی بخون آلوده اندام

که گر از خون وضوی آن بسازی

بود عین نمازت نانمازی

مترس از نام و ننگ هیچ مخلوق

که هر دل کو بقیومست قایم

نترسد ذره از لوم لایم