نخواهم بی تو یک دم زندگانی

بر آن دلبر آفاق آمد

بگفتا درد من درمان ندارد

که بی تو زیستن امکان ندارد

مرا جانیست و بس، دیگر تو دانی

اگر می بخشیم افتاده ام من

وگر می بکشیم استاده ام من