چو بسیارش دوانید آخر کار

رسن در گردن از پی می دویدش

بسی در تگ زهر سویش دوانید

بسی سختی بروی او رسانید

بدشتی در کشیدش جمله پر خار

شکست آن بی سر و بن را بصد جای

چو شاخ گل هزاران خار در پای