ترا بودی درین اندوه راهی

زبان بگشاد مرد از پرده راز

که ای پرورده در صد پرده ناز

گرت هم زین نمد بودی کلاهی

ولیکن در میان پادشائی

چه دانی سختی و درد جدائی

که مومی با عسل خفته بصد ناز