به پیغمبری شاه را یار خواست

به صورتگری گفت پیغمبرم

ز دین آوران جهان برترم

ز چین نزد شاپور شد بار خواست

سخن گفت مرد گشاده زبان

جهاندار شد زان سخن بدگمان

سرش تیز شد موبدان را بخواند