چو نام خویشتن حق بی نشان کرد

ز صد کم یک ترا صد یک خبر نیست

چو نعمت بر تو نشمرد او هزاران

تو هم مشمر بدو چون صرفه کاران

چه گونه یاد او هرگز توان کرد

چو نتوانی ز کنه او نفس زد

نمی باید نفس از هیچکس زد