که دل را تقویت باشد ز تقریر

خموشش یافتم دایم بغایت

فرو رفته به بحری بی نهایت

بدو گفتم که حرفی گوی ای پیر

زمانی سر فرو برد از سر حال

پس آنگه گفت ای پرسنده قال

بجز حق هیچ دانی، زان چه جویم