که تا هم او وهم خلق جهان هم

اگر سجده نمی کرد او ازان بود

ز خلق خود دریغش آمد آن راز

نکرد آن سجده، دعوی کرد آغاز

نه بینند آن در و آن آستان هم

که تا نوری ازان در پرده عز

نگردد در نظر آلوده هرگز