زبان بگشاد شبلی گفت آنگاه

بر ایشان کرد حالی سنگ باران

همه یاران او چون سنگ دیدند

ز بیم سنگ از پیشش رمیدند

که ای جمله بهم کذاب و گمراه

چولاف از دوستیتان بود با من

نبودید ای خسیسان پاک دامن