فراموشش کند هرگز زمانی

کلیمش گفت ای افتاده در بند

بود هرگز ترا یاد خداوند

لعینش گفت چون من مهربانی

که همچو نانک او را کینه نیست

مرا مهرش درون سینه نیست

بلعنت گرچه از درگاه دورست