همی آن پیرزن گشتی پدیدار

نکردش التفات و رفت حالی

مگر محمود آن شب دید در خواب

که بود افتاده درچاهی بگرداب

برای او عصا کردی نگونسار

بدو گفتی که دستی در زن ای شاه

برآی از قعر این گرداب و این چاه