که بر تابوت پیچندت بناگاه

که چون دستار بندی لام الف وار

الف لام چلیپایست زنار

دلت را نیست زان دستار آگاه

سر تو چون نشیمن گاه سوداست

سر تابوت را دستار زیباست

قصب بر فرق پیچیدن چه سودت