کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 15

تو گر ترک خود و عالم نگوئی

چهرهٔ عطارشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 12

    بآخر تا که دم زد کشته آمد

    #
  2. 13

    اگر خواهی که پیش افتی بهرگام

    #
  3. 14

    بترک خود بباید گفت ناکام

    #
  4. 15

    تو گر ترک خود و عالم نگوئی

    انتخاب‌شده
  5. 16

    چو مرگ آید بگوئی هم نگوئی

    #
  6. 17

    چو باقی نیست خفت و خورد آخر

    #
  7. 18

    چو مرگ آید چه خواهی کرد آخر

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 15 از «(۳) حکایت پادشاه که علم نجوم دانست» است.