مصرع دوم · شماره 2که گر یابد کسی از حق وفاتیشاعرعطاراثر(۴) حکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1چنین گفتست آن پاکیزه ذاتی#2که گر یابد کسی از حق وفاتیانتخابشده3از اول روز ماتم داریش تو#4دوم روز و سوم همداریش تو#5زماتم تا بهفتم می گدازی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 2 از «(۴) حکایت» است.سطر پیشینچنین گفتست آن پاکیزه ذاتی→سطر بعدیاز اول روز ماتم داریش تو←