ببندد خون حیضش بر سر کار

چو تو خونی شدی از پای تا فرق

میان خاک شو در خون خود غرق

هر آن زن را که شیر آید پدیدار

بگردانند خونش را نهانی

که تا خون می خوری و شیر دانی

چو آغاز تو بر خون خوردن آمد