کسی کو در میان خاک و خونست

که تا خون می خوری و شیر دانی

چو آغاز تو بر خون خوردن آمد

چو انجامت بخاک آوردن آمد

چرا سر می کشد چون سرنگونست

اگر تو هیچکس دانی که چونی

بهم بسرشته مشتی خاک و خونی