تو در بحری بمانده پای در گل

یقین میدان که بس مشکل فتادست

که گر بستند پایم دل گشادست

دو عالم چیست بحری نام او دل

ببحر سینه خود شو زمانی

که تا در خویش گم بینی جهانی

چو باشد صد جهان در دل نهانت