کجا سررشته این سر توان یافت

بسی دردش زیادت شد ازان مرد

زبان بگشاد کای داننده راز

گلی را تربیت دادی بصد ناز

که سر تو نه دل دید و نه جان یافت

بگوش جان ز حق آمد جوابش

که چون هر بار ما دادیم آبش