تو گفتی عمر بر جانها سرآمد

چه می باید شما را در ره ما

که لازم شد شما را درگه ما

خروشی زان همه جانها برآمد

که ای دارای عرش و فرش و کرسی

چو تو داناتری از ما چه پرسی

ترا خواهیم ما دیگر همه هیچ