چو دیده بود رویش عیشها ساخت

بروی او بسی بود آرزویش

ولی هرگز ندیده بود رویش

وزیرش چون بدید آنجا و بشناخت

زبان بگشاد کای شاه مبارک

اگر بهلول می جستی تو اینک

شه از شادی بجست از جای حالی