که وصلش پیش سلطان خوشتر از سور

یکی گفتش که ای ترک این قفا چیست

مگر تو خود نمی دانی که اوکیست

فلانست او چو خورشیدی همه نور

شنیده بود ترک آوازه او

چو آگه شد ازان اندازه او

پشیمان گشت و چون صاحب گناهان