بمرگت هم نپرسد از تو هیچی

چو تو حق را نه هم رازی نه دستور

چو حق می کرد در اول پدیدت

نپرسید از تو چون می آفریدت

تو خوش می باش حالی چند پیچی

چو بی تو آوریدت در میانه

ترا بی تو برد هم بر کرانه