که عارف کیست ای استاد اسرار

به یک موی مژه برگیرد از جای

که عارف آورد هم بیش ازین پای

یکی پرسید ازو روزی دگربار

چنین گفت او که عارف ناتوانی

که نارد تاب این دنیا زمانی

یکی برجست و گفت ای عالم افروز